Δεν σκεφτήκαμε τίτλο

«Τι σου κάνα και πίνεις τσιγάρο στο τσιγάρο;», έλεγε η αφίσα μας με απόλυτη ευστοχία…

Και κάπως έτσι μαζευόμαστε στο κλειστό το απόγευμα του Σαββάτου, προετοιμασμένοι για τον τελευταίο επίσημο αγώνα βόλεϊ.

Το 1ο σετ  πηγαίνει ανέλπιστα καλά (για 1ο σετ), συγκεντρωμένες και ψυχολογικά ανεβασμένες προπορευόμαστε σε όλη  τη διάρκεια του σετ και αυτό μας εξασφαλίζει το 25-22.

Έρχεται το 2ο σετ και ο διπολικός Απείθαρχος ξεκινάει να κάνει λάθη το ένα πίσω από το άλλο. Να φταίει η  σιγουριά του 1ου σετ που λειτουργεί αρνητικά για τα κοράκια, τα οποία επαναπαύονται στο προηγούμενο αποτέλεσμα, χάνουν πολλά σερβίς , κάνουν λάθος υποδοχές και βιαστικές πάσες;  Ή μήπως απλά το 2ο σετ θα πηγαίνει έτσι  σε όποιο παιχνίδι και να παίζουμε;  Αναμενόμενο: τα κοράκια ηττώνται στο σετ  με 17-25.

Πάμε τώρα στο 3ο σετ , στο όποιο κάνουμε μια δυναμική είσοδο. Η κερκίδα έχει πάρει φωτιά και μας κρατάει σε εγρήγορση δίνοντας μας το μήνυμα ότι το παιχνίδι είναι δικό μας. Αφού βάλαμε κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε σε όλα τα επίπεδα, νικάμε, λοιπόν, το σετάκι με 25-23.

4ο σετ και όλες είμαστε φανερά εξαντλημένες. «Πάμε για να το πάρουμε και να τελειώσει  το ματσάκι», ακουγότανε στο πάγκο. Τα κορίτσια του Παναιτολικού όμως δεν θα το άφηναν έτσι εύκολα, ας μην ξεχνάμε και ότι είχανε και την πιστή οπαδό τους, που εμψύχωνε την ομάδα. Όπως κάθε φορά, λοιπόν, έτσι και το Σάββατο φτάνουμε το παιχνίδι στα άκρα, προκαλώντας εμφράγματα στην κερκίδα. Το σετ το χάνουμε με σκορ 24-26.

Τελευταίο σετ , τελευταίο ματς , τάι μπρέικ, η ώρα περασμένη, οι αντοχές πεσμένες και η κερκίδα να φλέγεται. Πάντα θέλαμε να πάρουμε ένα ματσάκι στο τάι μπρέικ και να η ευκαιρία μας! Μπαίνουμε στο γήπεδο αποφασισμένες και πλήρως συγκεντρωμένες παρά την κούραση που διαπερνούσε τα «αθλητικά» σώματά μας . Να πούμε βέβαια ότι η κούραση ήταν αμοιβαία. Το σετ εξελίχθηκε σε θρίλερ , αφού πήγαινε πόντο-πόντο και οι φάσεις είχαν μεγάλη διάρκεια. Για να μην σας κρατάμε άλλο σε αγωνία, μετά από μία φάση διάρκειας 90’’, όπου το σκορ βρισκόταν ήδη στο 12-15 υπέρ του Απείθαρχου, καταφέρνουμε να το πάρουμε. Δηλαδή, ναι, καλά καταλάβατε να πάρουμε το ματς, ναι νικήσαμε (ξανά).

Υ.Γ: Θα λέγαμε πως μείναμε επάξια στην κατηγορία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s