Δεν πειράζει,στο επόμενο.

Τελικός τσάμπιονς λίγκ.Στο Βελισσάριο.Πάμε για το τρίτο στη σειρά.Όλα δείχνουν πως θα το πάρουμε αφού ούτε σε αυτόν τον τελικό απουσιάζει ο μεγάλος σταρ.

Και εκεί που μου τη σπάει ο Πάρης, κι έχω μπει με φόρα,αντί να σηκωθώ  να το παστελώσω,χτυπάει το τηλέφωνο:

-Κοιμάσαι;

-Όχι!σκοράρω!

-Α καλάα,σήκω  τώρα γιατί κοντεύει 3,έχει ματσάκι.

Ξυπνάω ,σηκώνομαι απ το κρεβάτι.Κατάρα αυτό το όνειρο.Κάθε φορά στο ίδιο σημείο.

Kι έτσι με μια γλυκόπικρη γεύση στα χείλη,κάνω το μεγάλο βήμα για τη μετάβαση στη πραγματικότητα.Φτάνω αργοπορημένος  μερικά λεπτά στο γήπεδο, σαν αποτυχημένος στράικερ, να παρακολουθήσω από κοντα για άλλο ένα Σάββατο τα ποδοσφαιρικά μου είδωλα.Δε πρόλαβα καν να δω όλη την εντεκάδα,ούτε να συνειδητοποιήσω αν έχω έρθει στο σωστό αγώνα καθώς επικρατούσε σιωπή οπαδών,ο Μπορέλι έβγαζε με τον ίδιο ωραίο τρόπο τη μπάλα από τα δίχτυα.0-1  στο 14΄.Γιατί,πλέον ,αν δεν το φάμε στο πρώτο 20λεπτο δεν έχουμε ψυχολογία να συνεχίσουμε.Το υπόλοιπο χρονικό διάστημα του ημιχρόνου  κύλησε΄΄ αθόρυβα΄΄(πικρόχολο σχόλιο για την κερκίδα),καθώς η μπάλα παίχτηκε στο κέντρο με λίγες δυνατές μονομαχίες  ,κάποιες προσπάθειες απ τα κοράκια να απειλήσουν με αντεπίθεση αλλά η ΑΕ Γιάννενα είχε στήσει μια καλή άμυνα,για Β τοπικό.Το πρώτο μέρος έκλεισε έτσι  νωθρά.Φανερά προβληματισμένοι οι παίκτες πήραν το δρόμο προς τα αποδυτήρια και εμείς ,οι οπαδοί,προς τη σακούλα με τα σαν του ιτσ ακια. Τρομερά!

Στο δεύτερο ημίχρονο ,οι κινήσεις από το έμπειρο προπονητικό τιμ δείχνουν ότι θα είμαστε πιο επιθετικοί αφού,βγάζουν από την ενδεκάδα  τον τζόννυ τη γριά και βάζουν στη θέση του το κάστορα. Εξω ένα καθαρόαιμο αριστερό μπακ μέσα ένας παίκτης με πλουραλισμό στην επίθεση και πολύ κινητικότητα στο χώρο του κέντρου και μπροστά!Σαφώς  πιο επιθετικοί.0-2 στο 60΄.Δυνατό καλοζυγισμένο σουτ.Φήμες λένε ότι ο σκόρερ σούταρε από το σπίτι του πριν έρθει στο γήπεδο.Όπως και να χει,αυτό το γκολ,έφερε μια εξάντληση στα πόδια των ποδοσφαιριστών οι οποίοι προσπαθούσαν να αποτρέψουν το εις βάρος μας σκορ.Επίσης, εκεί που και η κερκίδα έκανε να ξεμυτίσει,επέστρεψε πάλι στους φυσιολογικούς ,ήρεμους ,συντροφικούς προς τους αγωνιζόμενους παίκτες,ρυθμούς της.Λίγο με κάτι μπαλιές που μας θύμισαν εποχές Μπισδουνακίου,κάτι με προσωπικές ενέργειες,η απείθαρχη στρατιά  ασκούσε πίεση η οποία έφερε καρπούς.Στην ΑΕ Γιάννενα.0-3 στο 75΄.Από το πουθενά.Ειλικρινά. Αυτό που ζητούσαμε όλοι τώρα  ήταν ένα γκολ.Μπήκε στο 81΄.Το πανηγυρίσαμε δυνατά.Με πάθος. Το βαλε ο Πάρης ο ίδιος με το όνειρο.

Υγ,όποιος έχει βρει τη μπάλα να την φέρει πίσω.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s